محو

ای خوبترین خوبترین خوبترین خوب

آکنده وجود و ذات پر مهر تو از نور؛ در غصه و حزن و غم دوری تو تا کی؛ هر جمعه و هر روز بگوییم: کجایی؟؛ خواهد به سر آمد غم هجران تو حتما؛ اما چه زمان؟ ما که ندانیم و ندانیم؛ ای کاش عنایات تو تابد به دل غمزده ما؛ تا از سر اخلاص بگوییم به خواهش، به تمنا،

تو کجایی ای امید همه خوبان ازل تا به ابد

آدم و نوح و براهیم و نبی و وصی و زاده زهرا

آن غریب نینوا، کشته در دشت پر از کرب و بلا

أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ

أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ

أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ...