به نام خدای شما، ای صاحب الزمان

جمعه‌نویسی‌ها به خاطر جنگ رمضان، به تاخیر افتاد و آنچه در دفترچه‌ای نوشته‌ام را باید بعدا اضافه کنم. اگر چه افزوده‌شدن این آرشیو، حقیقتا ناگوار و دلگز است، چرا که اولین نشانه‌ی این استمرار جمعه‌نویسی‌ها، انس ما با ادامه‌یافتن غیبت تلخ شماست، ای شیرین‌ترین مخلوق خدا...

الان خواستم جمعه‌نویسی سی‌وچهارم را بنویسم که یکدفعه تمام حرف‌هایم ذوب شد و غم شد و قورتش دادم.

لذا حرفی نیست جز اینکه کاش این رقم‌ها، این‌طور سریع بالا نمی‌رفت و روزی قطع می‌شد و پایان می‌یافت...

و تجدیدمطلعی بهارانه رخ می‌داد.

ای دریغا، ای دریغا، ای دریغ

کآنچنان ماهی نهان شد زیر میغ

عجل الله تعالی فرجک یا مولای....