اسمای الهی معرف صفات جمالی و جلالی ذات اقدس حق‌اند، و این اسماء به اعتبار جامعیت، بعضی را بر بعضی فضل و مزیت و مرتبت است،

تا منتهی می‌شوند به کلمه‌ی مبارکه‌ی جلاله‌ی الله که اسم اعظم است و کعبه‌ی جمیع اسماء است که همه در حول او طائف‌اند.

همچنین مظهر اسم اعظم و تجلی اتّم آن انسان کامل، کعبه‌ی همه است و فردی از او شایسته‌تر نیست و در حقیقت اسم اعظم الهی است.

آن مظهر اتّم، کعبه‌ی کلّ و اسم اعظم الهی، در زمان غیبت خاتم اولیاء قائم آل محمد مهدى موعود حجة بن‌الحسن العسكرى صلوات الله عليهم أجمعين - است،

و دیگر اوتاد، و ابدال کُمل و آحاد و افراد غیر کُمل به فراخور حظّ و نصیب‌شان از تحقق به اسمای حسنی و صفات علیای الهیه به آن مرکز دایره‌ی کمال، قرب معنوی انسانی دارند.

📗نهج الولایه، بررسی مستند در شناخت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، علامه حسن‌زاده آملی، ص ۶۴.

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

به به

چقدر لذت بردم

اگر چه دقیقا نفهمیدم.

معتقدم چیزی مهمتر از مقوله امام شناسی و معرفه الاسما وجود ندارد. هرچند این مبحث خیلی سنگین و درکش خیلی سخت است و من با خاکساری به محضر خداوند بخشنده، به همان مراتب پایین فهم هم قانعم!

زاد الله النعم المتوالیه بحقک یا مظلوم القرون المتمادیه